روستای سیجاوند یا شهر تاریخی سیجاوند

 

در بررسی وضعیت آثار باقیمانده از شهر سیراوند که باستانشناسان نظر داده اند چنین آمده است : از کناره غربی چمن آباد جاده ای خاکی به سمت شمال از جاده آسفالته منشعب شده که بعد از طی حدود 12 کیلومتر به دشت همواری می رسیم که به تخته سیراوند یا تخته گبرا ( گبرها ) شهرت دارد . وضعیت تخته گبرها که در واقع خرابه های قدیم شهر سیراوند می باشد بر کنار خشک رودی به نام کال دیواری قرار گرفته و از دور مانند سکویی اندکی برجسته تر از زمین های اطراف جلوه می کند . این محوطه وسیع که در میان کوهپایه های تیغ بره و چشمه علی و سر خیبر قرار گرفته حدود 200 متر طول و 400 متر عرض دارد  و تماماً پوشیده از سنگهای لاشه ای است که به شکل توده هایی از ریزش و انهدام ساختمان ها حاصل شده است . در خیلی نقاط نیز بقایای دیوار و حتی پلان ساختمان هایی مشاهده می شود .

دو رشته قنات در ناحیه شمال شرقی آبهای زیر زمینی تنگل درخت جوز و کوههای باخرز را به سیراوند می آورده اند که به نام های « راست » و « ساقوی » معروف بوده اند .

جهت انتقال آبهای سیراوند به سیجاوند که در جنوب آن و به فاصله 8 کیلومتری از آن واقع است در کناره مسیر راه یک جوی عریض و بقایای 8 آسیاب دیده می شود که از آب این قنوات می چرخیده اند . همراه با قطعات متعدد سفال و سنگ قطعاتی از جوش آهن در محل دیده می شود که نشان دهنده فعالیتهای صنعتی در خور یک شهر می باشد .

گذشت زمان منطقه را به شکل زمینی نسبتاً صاف درآورده است اما هنوز در برخی نقاط تپه ماهورهایی مشاهده می شود که برای پیدا کردن گنج آنها را کندوکاو کرده و تعداد زیادی قطعات سفال به بیرون ریخته اند . قدمت این سفال های جمع آوری شده از نقاط مختلف محوطه مربوط به دوران اشکانیان و ساسانیان و قرون اولیه اسلام می باشد .       

/ 1 نظر / 106 بازدید
سینا

سلام. مرسی از بابت مطلبتون. با اجازه از شما داخل وبلاگ گذاشتم